Beit Emoenah

Hoe het licht van de Torah naar de wereld te verspreiden?

naar Rabbi Neriah Gutel en Rabbi Dr. Eliyahu Zini, yeshiva.co

De rabbijnen rouwden om de vertaling van de Thora in het Grieks. Maar hoe zouden we dan het licht van de Torah in de wereld moeten verspreiden? Rabbijnen Gutel en Zini reageren:

De Duits-joodse filosoof Hermann Cohen legde Martin Buber uit waarom hij zich tegen toetreding tot de zionistische beweging verzette: ‘Willen de joden echt gewoon’ tevreden’ zijn, net als iedereen? Was het alleen om een ​​ander klein en nationalistisch Albanië te vestigen in de Midden-Oosten waarin we net zo vreselijk hebben geleden als in de Joodse geschiedenis? Zullen we de grote missie die het Joodse volk op zich nam – om een ​​ethisch en spiritueel licht voor de heidenen te zijn – inruilen voor het vermaak van vlaggen en optochten? ”

Dit is zeker niet de benadering van onze Yeshivot, maar de zaak ligt niet zo eenvoudig. Aan de ene kant achtte Moshe Rabbenoe het gepast om de Thora in 70 talen aan Israël uit te leggen, en hij beval de Israëlieten zelfs, toen ze het Beloofde Land binnengingen, om een ​​dergelijke vertaling achter te laten, zodat alle naties konden leren. En toen Achilles de bekeerling de Torah in het Grieks vertaalde, prezen de grote wijzen R. Eliezer en R. Yehoshua hem voor het verspreiden van Torah over de hele wereld.

Aan de andere kant waren de rabbijnen enorm gepijnigd toen de Thora in het Grieks werd vertaald tijdens de maand Tevet, twee millennia geleden. Ze stelden zelfs een vastendag in – de vasten van de 10e van Tevet – waarop ze om de vertaling moesten rouwen. De wijzen vergeleken de duisternis die de vertaling over de wereld bracht met de zonde van het gouden kalf.

Waarom waren de wijzen zo van streek? Weet niet iedereen dat er zonder vertaling geen universele verspreiding van de Thora kan zijn?

We vinden een vergelijkbare ingewikkeldheid met betrekking tot de houding van de wijzen ten opzichte van het leren van de Griekse taal, het “Engels” van hun generatie – het belangrijkste instrument om ideeën universeel te verspreiden.

Aan de ene kant vinden we Rabban Shimon ben Gamliel die getuigt van “1.000 kinderen in het huis van mijn vader – 500 [die] de Thora leerden en 500 [die] Griekse wijsheid leerden.” En op dezelfde manier zei Rebbe, de redacteur van de Misjna, dat er in het Heilige Land geen andere taal dan Hebreeuws of Grieks mag worden gesproken.

Aan de andere kant mochten alleen degenen die de Torah al goed hadden leren kennen, Grieks studeren, en zelfs dan alleen “op een uur dat noch dag noch nacht is”. En toch werd er een vorm van vloek uitgesproken over degenen die “Griekse wijsheid” zouden bestuderen.

Hoe moeten we deze schijnbare tegenstrijdigheden begrijpen? Laten we gebruik maken van de Talmoedische leer aangaande onze aartsvaders: Avraham’s weg wordt vergeleken met een ‘berg’, het pad van Yitschak naar een ‘veld’ en van Jacob met een ‘huis’. Wat kan dit betekenen?

Avraham was de “Vader van alle natiën”; zijn tent was in alle vier de richtingen open en, zoals we leren in Avot D’Rabbe Natan, ‘bekeerde hij de mannen terwijl zijn vrouw Sarah de vrouwen bekeerde’. Maar wat bleef er over van al zijn werk? Bijna niets.

Zijn zoon Yitschak koos voor een meer kleinschalige aanpak; hij was geen ‘berg’, alleen een ‘akker’; hij ging niet uit naar anderen, hoewel hij geestelijke hulp bood aan allen die hem zochten. Ook hij zag nauwelijks de vruchten van zijn inspanningen.

Uiteindelijk kwam Ya’akov, die begreep dat het werk om anderen te onderwijzen thuis moest beginnen. Universalisme zal nog komen, maar eerst moet men zich concentreren op het particularisme … De profeet Jesaja verwees naar “het Huis van Ya’akov dat Avraham verloste”. Blijkbaar is dit voor Avraham de enige manier om de algemene bevolking te bereiken; men moet beginnen met Ya’akovs benadering van “innerlijke versterking” om externe invloed te hebben.

We moeten daarom het volgende zeggen: We erkennen dat heel veel Torah-bronnen, van de 5 Boeken tot hedendaagse geleerden en alles daartussenin, de verplichting aangeven – niet alleen het voorrecht – om het licht van de Torah, het geloof en de mitswot te verspreiden. In de Profeten lezen we: “Naties zullen door uw licht wandelen …” en “Ik zal u plaatsen als licht van de volkeren.” Bovendien beval Moshe Rabbenoe, in opdracht van G-d, alle naties om de Geboden te vervullen. Maar bij dit alles is de resterende vraag: wanneer geldt deze verplichting om “het licht te verspreiden”?

De wijzen leren: “Versier jezelf, en pas dan anderen.” Dit past bij de huidige vraag. Het is twijfelachtig of het juist of mogelijk is om een ​​geschikte en effectieve invloed over de naties van de wereld te verwerven voordat de natie Israël de best passende opleiding krijgt. Aldus leerde Rav Avraham Kook, van heilige gezegende herinnering, dat tijdens de ballingschap ‘we de wereldpolitiek hebben verlaten – we waren daartoe gedwongen, maar uit een innerlijk verlangen – totdat de geschikte tijd komt dat het mogelijk zal zijn om een land zonder slechtheid.”

Niet voor niets verklaarden de profeten Micha en Yeshayah dat alleen aan het einde der dagen “de berg van het Huis van haShem rechtop boven op de bergen zou staan ​​… en alle naties zullen er naartoe stromen … Van Sion zal de Torah uitgaan, en het woord van haShem uit Jeruzalem. ”

Moge het snel gebeuren!

Rabbi Dr. Eliyahu Zini, hoofd van de Haifa Hesder Yeshiva: “Via internet!”

In het diepst van het verlangen van sommige Joden om de naties te beïnvloeden en hen de Torah-weg te leren, is er ongetwijfeld een vonk van het licht van de Torah die wordt gevoed door G’ds zegen: “Je zult mijn koninkrijk van priesters zijn.”

Maar tegelijkertijd schuilt achter dit verlangen hetzelfde gif dat generaties van ketterij heeft voortgebracht. Het is zeer raadselachtig hoe sommigen, na 2000 jaar lijden en pogingen om aan de vijandigheid van de heidenen te ontsnappen, nu – onder het dubieuze mom van een goddelijke taak – een manier zoeken om contact te maken met diezelfde beulen.

Zijn we de les van de Torah-lezing in Parashat Vayigash vergeten? We zien daar dat Josef HaTzaddik werkt aan precies die gezegende invloed over de heidenen die de natie van Israël kan brengen – maar wanneer hij wordt geconfronteerd met zijn broer Yehudah, het symbool van de joodse natie, valt Josef uiteen en huilt. Dit vertelt ons dat de universalistische opvatting, zoals Rav Kook schreef, niet kan weerstaan ​​aan het toezicht op de “pure Israëlitische” benadering.

Bovendien zien we in het deel van Vayechi dat Josefs vader niet kan bevatten waarom zijn twee kleinzonen gekleed zijn in de kleding van Egyptische prinsen: “Wie zijn deze [jongens] voor jullie?” vraagt ​​hij verbaasd teleurgesteld.

We zijn net klaar met het vieren van de feestdag van Hanukkah. Als we kaarsen aansteken om zowel de wonderbaarlijke militaire overwinning als de zegeviering van de Torah over de Griekse cultuur te symboliseren, is het waar dat we ze plaatsen tegenover het publieke domein van de heidenen (wanneer er geen gevaar is voor deze heidenen). Maar we doen dat alleen in onze eigen deuropeningen en ramen, en laag geplaatst (binnen ongeveer 40 centimeter van de vloer), zodat ze binnen het privédomein van elk individu blijven. We steken ze zeker niet aan op het openbare plein, zoals de christenen traditioneel altijd hebben gedaan.

Bil’am, de heidense profeet die Israël wilde vervloeken, merkte dat hij hen in plaats daarvan zegende met de woorden: “Dit is een natie die alleen woont, en zal niet tot de volken worden gerekend.” Hij is ook degene die zei: “Laat mij de dood van de rechtvaardigen sterven, en laat mijn einde zijn als het hunne.” Dat wil zeggen, hij voelde duidelijk aan dat hoewel Israël geïsoleerd blijft en alleen staat, dit de volkeren niet zou beletten zijn speciale universele rol te erkennen. Israël hoeft niet zoals Efraïm te zijn – over wie geschreven staat dat hij “zich onder de volkeren mengde” (Hosea 7,8) – om zijn bestemming en missie te vervullen.

Als we de wereld willen beïnvloeden, is de beste manier dat we precies zijn wat we zouden moeten zijn, hier in ons land – en dan zal het licht vanzelf uit ons komen. Dit geldt vooral tegenwoordig, wanneer de beperkingen op de banden tussen mensen over de hele wereld volledig en voor altijd zijn uitgewist dankzij internet. Dit fenomeen is een brug geworden die werelden met elkaar verbindt, ten goede en ook ten kwade… Een eenvoudig artikel op onze internetsites schijnt en verlicht het hele publieke domein van de heidenen zelfs meer dan veel Chanoeka-lichten.

De moderne “Romeinen” – namelijk de Verenigde Staten – hebben bruggen van elektronische communicatie gebouwd voor hun eigen voordeel [zoals R. Shimon bar Yochai zei over de werken van de oude Romeinen – red.]. We kunnen ze echter effectief gebruiken, op voorwaarde dat we trouw blijven aan onszelf en onze heiligheid. En dan, met de hulp van haShem, kunnen we de algemeen verspreide gebruiksvoorwerpen die zo gebrekkig aan spiritualiteit zijn, vullen met inhoud van heiligheid.

De ware aard van Israël ontkent volledig de start van enige zendingsactiviteit onder de naties. Wie probeert om dergelijk werk te doen, stuit op precies dezelfde vreselijke fout van 2000 jaar geleden. In zijn aanroeping bij de inwijding van de Hebreeuwse Universiteit in Jeruzalem in 1925, verduidelijkte HaRav Kook dat Israël twee richtingen kan inslaan. Een daarvan is een “innerlijke” benadering, een die “totale heiligheid is, uitsluitend gebruikt voor de verdieping van de geest ervan, en voor Israëls innerlijke Torah-licht”. De andere benadering is een “route om uit te gaan en binnen te brengen – om Torah-concepten uit ons privédomein naar het publieke domein van de hele wereld te brengen. Het is precies hierdoor dat we licht kunnen geven aan de naties.”

Het maken van deze keuze tussen de twee is een “beangstigend” vooruitzicht, zei Rav Kook. Dit is omdat de meeste van degenen die het tweede pad volgden, dat van het brengen van Thora naar de naties, onder hen geassimileerd werden; ze werden weggespoeld ‘in de woeste golven en sterke stromingen van de uitgestrekte oceanen van de heidense legers die over ons komen’.

En hoeveel te meer geldt dit voor degenen die alleen op hen af ​​gaan!